Günaydın herkese .
şu an fena sinir - stres içindeyim.
içeride odam boyanmakta ve kapının önündeki duvardan duvara halının üzerine boyacı boya döktü - yaklaşık bir buçuk kilogramı döküldü .
muhtemelen halının çıkarılmaktan başka çaresi kalmadı.
bu konularda işe yaradığını bildiğiniz bir yöntem var mı ? yardımcı olursanız sevinirim.
Kötü konuları geçip size çok sevimli birinden bahsedeceğim.
31 Ekim 'de melek olan kızım Şanti ♥
kendisi benim ilk evcil hayvanım, erkek arkadaşım doğum günü hediyesi olarak almıştı ve kızımız olmuştu, tüm arkadaşlarım ailem bayılmıştı.
ben zaten aşık olmuştum kızıma
bir canlının büyüdüğüne şahitlik etmek şahane bir duygu , sanırım benim çocuğum olsa mutluluktan deliririm :p
ne yazik ki güzel kızım mantar oldu, kremlerle iğnelerle 2 ay iyileştirmeye çalıştık ama olmadı.31 ekim günü aramızdan ayrıldı:( bir hafta boyunca kendime gelemedim . çünkü gece olduğunda herkes odasına çekildiğinde ben kızımla kalıyordum.
onsuzluk çok zor.
tanrım herkese sabır versin, sevdiğin birini kaybetmek çok zor. bu bir hayvan olsa bile. bu duyguyu anlamayan insanlarsa beni ciddi anlamda delirtiyorlar.
sizi kızımın fotoğraflarıyla başbaşa bırakıyorum, en sondan ilk geldiği güne doğru

sevgiler

10 güzellik:
Ah canım ne kadarda şekermiş :(
:( başın sağolsun :( çok tatlıymış ya...
canım basın sağolsun çok tatlıymış gerçekten.insanın sevdiği şeyi kaybetmesi çok kötü.Boya içinde malesef yapılcak bişey yok:)
Berilcimmm çok tatlı tavşanın ya öp benim için! o kırmızı sepetin içindeki resmine ayrıca bittim :) küçükken bende aynısından besledim sonra kocaman olunca köye göndermiştik..Sonra köpek besledim 16 sene...2 yıl önce öldü :( Şimdide 1 yaşına yaklaşan dünya tatlısı bi kedim var...Bloğumda resimleri var bakmak istersen...Hayvanlar terapi gibidir Onlarsız bir HAYAT düşünemiyorum....Çok öpüldünüz sevgilerimle...M.P ;)
pelin , fidoland, Merve: teşekkür ederim. ne kadar da olsa etkileniyo tabi insan:(
my princess:aynen terapi gibi geliyorlar . sanırım tam okumamışsın yazımı, benim tavşanım öldü:(
ayyy bu cok sevımlı ama yaa,gecen sene kayınvaldemlerde de vardı ben buzdolabını acınca hemen yanıma gelıp bacaklarıma sarılıyordu akıllı bu hayvanlar bu da bembeyazmıs kar yumağı gibi:)
çok üzüldüm beril :( anlam verdiğin şeyleri yitirmek çok kötü...ama hayat bu...devam ediyor...çok güzel bir tavşanmış , ilk fotoğrafını hatırlıyordum sadece çok da büyümüş :(
bi de sürekli birlikte olunca daha da zor:/ arkadaşımda kalcakken bile nasıl yalnız bırakcam diye düşünüyodum:) çokçok büyümüştü keşke daha da büyüseydi..
ya ben olayı çok dramatikleştiriyorum ama cidden çok seviyodum yahu
şaşkın şaşkın nasıl da bakıyor öyle ya çok tatlıı ;)
cimcime
Yorum Gönder